Galilea

Berg Arbel

Een landschap uit een ver verleden
Galilea is het noordelijke gebied van IsraŽl. Het ligt tussen de Middellandse zee, de vlakte van JizreŽl en de rivier de Jordaan. Tussen het noorden, Opper- en het zuiden Beneden Galilea is de Bet Kerem vallei. Het laaggebied is aan zee zodat het landschap oploopt tot de hoge toppen in het noorden en oosten. De Meron bereikt ruim 1200 meter. In het noorden is het landschap gestoffeerd met appelgaarden en rond het Meer met dadel- en bananenplantages.

Er is een grotere regenval dan in andere streken. De winters kunnen koud zijn, sneeuw is geen uitzondering. Galilea dateert van zo'n vijftigduizend jaar terug. Door vulkaanuitbarstingen vinden we ook nu nog vele stenen terug op de hellingen van de Galiel, zoals het gebied in IsraŽl wordt genoemd. In het voorjaar heet het gebied met recht de bloementuin van IsraŽl, want dan worden de hellingen van de heuvels bedekt met een grote verscheidenheid aan bloemen waarbij mimosa de kleur geel aanvoert.

Het gebied kent een prachtige flora en fauna. In het voorjaar is het gebied rond het Meer van Galilea de verzamelplaats van ooievaars en witte reigers. Aan de noordgrens ligt Libanon en ten westen de Middellandse Zee. Het Carmel gebergte is het meest bekend. Dit is ook de berg van de profeet Elia. Het gebied behoort tot het mooiste van IsraŽl. De stad Haifa is gebouwd tegen de hellingen van de berg en is onder meer bekend vanwege de Bahai tempel en bijbehorende tuinen.

Het gebied is rijk aan ravijnen en bossen waar overal picknickplaatsen te vinden zijn. Het groene landschap is heel bijzonder voor het Midden-Oosten. Het Carmel gebergte is een geliefd gebied als vakantiebestemming voor zowel de inwoners al buitenlandse gasten.

Maar ook de profeet Elia zocht er zijn toevlucht. Niet als toerist, maar om te ontsnappen aan de koning van IsraŽl. Zijn vluchtgrot ligt aan de oostkant. Boven op de grot staat een Karmelietenklooster. Van hieruit heeft de bezoeker een fenomenaal uitzicht over de omgeving. Het klooster is nog door Napoleon gebruikt als hospitaal.

Daliyat el-Carmel is een Druzen dorp en geliefd bij toeristen vanwege de markt. Te bereiken vanuit Haifa via weg 672 en vanuit de kust via weg 721 .

De Druzen , met hun traditionele hoofddeksel, [zie foto onder] hebben in IsraŽl en daarbuiten een onafhankelijke status. Hun godsdienst heeft een eigen interpretatie van de Islam. Ook het nabij gelegen dorp Isfia is een bezoek waard. Vooral de mensen zijn mij opgevallen vanwege hun gastvrijheid en fijne keuken. Een groot deel houdt zich bezig met landbouw en veeteelt op de hellingen van de Carmel. De Druzen zijn altijd pro-IsraŽl geweest en vochten ten tijde van de zesdaagse oorlog (1967) aan de zijde van IsraŽl. Ze houden ook jaarlijks hun dodenherdenking.

De plaats Ein Hod is een kunstenaarsdorp en een bezoekje waard. Permanente exposities van schilder- en beeldhouwkunst alsmede veel aardewerk en tapijten. Het ligt aan de weg 7111 aan de hoofdweg 4 Tel-Aviv >Haifa. Een kilometer verder is de afslag weg 721 . Deze weg gaat over in weg 672 enerzijds in de richt Haifa en rechtsaf richting Isfia en Daliyat el-Karmel. Vervolg je deze schitterende slingerweg , neem dan na zeven kilometer weg 70 en bezoek Zikhron Ya'akov. Baron Edmond de Rothschild was de beschermheer van dit wijndorp. De naam van het dorp is een huldebetoon aan de vader van de baron. Hier is ook het familiegraf van de Rothschild's. Deze zijn in 1954 vanuit Frankrijk overgebracht en kregen hier een staatsbegrafenis. Ten noorden van Haifa vinden we Akko, Nahariya en in het noordelijkste puntje Rosh ha-Nikra. Daar is het mogelijk om met een kabelgondel naar beneden te gaan, naar witte krijtrotsen en een groene zee. Een aanrader en bijzondere ervaring. Of geniet van het fraaie uitzicht naar het zuiden, langs de kust.

Tussen Akko en de grens met Libanon bij Rosh Ha-Nikra is een landschap van grote diversiteit. Een bezoekje aan de rozentelers op de overwegend Nederlands sprekende kibboets Nes Amim geeft een kijkje in het leven van een kibboets. Nahariya is een toeristenplaats maar ook bekend van de katoesja's die af en toe vanuit Libanon door Hezbollah terroristen op IsraŽl werden afgeschoten. De plaats heeft een mooie boulevard en een prima strand.

Ten oosten van Nahariya , aan weg 8833, zijweg van de 89 richting Tsefat (Safed of Zefat) vinden we de burcht Yekhi'am. Een oude kruisvaarders burcht dat een bezoek waard is. Bovenop de uitkijktoren van de burcht geeft een fantastisch uitzicht over de omgeving. Het nabij gelegen plaatsje Ma'alot is bekend van een terroristische aanslag op een school. Het Montfort National Park met een observatie punt, fenomenaal uitzicht over het landschap van de Galiel met de burcht Montfort, mag haast niet worden overgeslagen. Voor de meer avontuurlijken onder de IsraŽlganger is een tocht over de 899, tussen Rosh ha-Nikra naar de weg 90 ten zuiden van Metulla aan te bevelen. Deze tocht gaat kort langs de Libanese grens en geeft een spectaculaire ervaring. De weg slingert zich door het Galilese landschap met hoogte en diepten , bossen en valleien die je je leven lang bijblijven. Mij tenminste wel. Diverse zijweggetjes zoals de 8992, de 8993 en de 8994 brengen je bij vergezichten of onvermoede plaatsjes. De 8967 brengt je bij de 700 meter hoge Har Pua (Har is berg) met een uitzicht tot Safed. Zeker in de lente wanneer de Galiel in bloei staat , dan wil je gewoon blijven.

In geheel Galilea tref je vele parken, vergezichten , meertjes en stroompjes (Nakhal). Bergpieken met fantastische panorama's, zoals Har Tsafrir bij Beit Jan aan de weg 864 tussen Bukei'a en Rama. De piek Har Meron met de Hoorns van Hittin van meer dan 1200 meter met een uitzicht over de beboste Meron Mountains (bergen) geeft je een blij gevoel, dat er in IsraŽl nog bossen bestaan.

De streek kent geen historisch verleden waar het cultuur betreft. Wel wat de geschiedenis betreft met betrekking tot veldslagen en oude godsdiensten. En uiteraard was Galilea de bakermat van het christendom.

Opper Galilea is het gebied is het gebied van Rosh ha-Nikra tot Metulla.

De bodem van dit gebied is van vulkanische oorsprong, hetgeen nog te zien is aan de enorme brokken lava. Er is geen vulkanische activiteit meer. In de gebieden rond Tiberias zijn warmwaterbronnen. Soms zijn er nog wel eens licht aardschokken. De streek kent een prachtig natuurschoon. Tussen de bergen van Opper Galilea en de hoogte van Golan is een vlak landschap. Hier vinden we veel agrarische bedrijven (kibboetsen), natuurparken ontstaan na drooglegging van Hula moerassen en viskwekerijen. Eind jaren vijftig was de drooglegging een feit. Er werden twee kanalen gegraven en uiteindelijk veranderde deze door de malariamug geteisterde streek in een landbouwgebied. In het gebied komen witte en blauwe anemonen voor, die nergens anders in het land te vinden zijn. Het gehele gebied kent vele stroompjes die uiteindelijk bij Sde Nechemya samenkomen en de Jordaan vormen.

Er zijn veel plaatsen met een geschiedenis. Rosh Pina , gesticht in 1882, was het eerste dorp in die streek. In Tel Chai [foto Davka], heuvel van het leven, is het museum van de Hagana, de Joodse ondergrondse in de tijd van het Engelse mandaat. Toen heette het nog Palestina. Aanvankelijk was er in 1917 een schaapherderskamp gesticht op de van de Arabieren gekochte grond. In 1920 voerden de Arabieren een aanval op het kamp uit en werden acht bewoners gedood. In de stad Kiryat Shmona (stad van de acht) liggen ze begraven. Onder hen Trumpeldor van wie de uitspraak is, "Het is goed voor je land te sterven" . Jaarlijks zijn er nog pelgrimages naar het graf waar bloemen worden gelegd.

Neem je vanaf het meer Kinneret weg 90, dan kom je uiteindelijk in Metulla. Soms is de weg vlak, soms scherpe haarspeldbochten met panoramische uitzichten. Ook onderweg zijn er diverse punten van waaruit de toerist een geweldig uitzicht heeft over dit unieke landschap.

Bij Rosh Pina kan weg 89 in de richting van Safed (Tsefat) genomen worden, terwijl enkele kilometers verderop weg 91 in de richting van de Golanhoogte gaat. Op die weg passeer je bij de kibboets Gadot de brug Bnot Ya'akov brug, genoemd naar de dochters van aartsvader Jakob die op deze plaats de Jordaan overstak naar Kanašn. Maar het punt waar deze brug is, was vaker het toneel van veldslagen. In 1799 tussen Napoleon en de Ottomanen. Nadat de Engelsen in de Eerste Wereldoorlog hier de Turken hadden verslagen konden ze zo oprukken naar Damascus in SyriŽ. In 1948 vochten hier SyriŽ en IsraŽl.

De stad bij de brug was Chazor (Hazor). Reeds in de oudheid bekend en opnieuw aan de vergetelheid ontrukt door IsraŽl's bekendste archeoloog en politicus, Yigal Yadin. Assyrische en Egyptische geschriften vanuit 1300 vC zijn bij opgravingen gevonden.

Verder naar het noorden, ongeveer bij de weg 899 begint in het westen de grens met Libanon. Op de kruising met weg 886 is een uitkijkpunt vanwaar prachtige vergezichten zijn. Weg 90 doorsnijdt het plaatsje Kiryat Shmona. Bekend van de Katoesja's die daar regelmatig door Hezbollah strijders vanuit Libanon werden afgevuurd. Altijd weer gevolgd door een vergeldingsaanval van het IsraŽlische leger (Tsahal op zijn Hebreeuws). De bewoners zitten dan soms dagen achtereen in schuilkelders. Kleurig geverfde tanks staan aan het begin van het stadje in een park. Vlakbij deze plaats is een nieuwe kabelbaan die een verbinding vormt met de kibboets Menara. Vanuit deze kabelbaan heb je een fascinerend uitzicht over de omgeving. Je kunt zelfs de Hermon berg in het hoge noorden zien. Diep beneden de meertjes van de Hulata alsmede de vele viskwekerijen groene velden en boomgaarden. Halverwege de tocht kan worden uitgestapt om te abseilen vanaf het Menara klif. Weg 90 eindigt in Metulla. Net na Kiryat Shmona is de afslag weg 99 die eindigt bij weg 98 in Mas'ada op de Golan. De eerste 10 km vanaf Kiryat Shmona gaat de weg door een waterrijk gebied. Bij Tel Dan is het in de hete zomers goed toeven vanwege de waterstroompjes die uiteindelijk de Jordaan vormen. De kibboets Dafna ligt aan dat stroomgebied. Hier is nog veel groen in de vorm van struiken en bomen. Dit gebied heeft haar eigen geschiedenis met Ester in de hoofdrol. Een bezoek aan Banias waterval (op de kaart rechtsonder Snir) mag ook niet overgeslagen worden. Er is een parkeerplaats, toiletten en gelegenheid tot het kopen van fris en souvenirs. Koop een ticket en maak een avontuurlijke tocht. Neem voldoende drinken (water) mee. Lopend door het diepe ravijn met oude bomen aan de steile wanden, waan je je in pre historische tijden. Uiteindelijk kom je aan het eind van de kloof bij een hoge wand begroeid met eeuwenoud geboomte. Van daar stort zich met donderend geraas een waterval naar beneden. Het water komt in een poel met helder water en vissen.. Vandaar gaat het in een soms woeste stroom naar het zuiden. Ook is het mogelijk een lange wandeling (ruim een uur) te maken langs de Jordaan, via geitenpaadjes, over bruggetjes en hier en daar Romeinse ruÔnes. Een niet te vergeten tocht. De Tanur waterval vinden we vlak voor Metulla.

De laatste plaats werd veel bezocht toen daar nog "The Good Fence" bestond. Tot het begin van de jaren tachtig, toen het nog boterde tussen Libanon en IsraŽl was hier veel grensverkeer. Veel Libanezen werkten in IsraŽl, bezochten er familie of gingen met koopwaar in en uit. Sinds juni 2000 bestaat deze Good Fence definitief niet meer en is het hopen op de toekomst zoals het begin jaren tachtig was.

Na de veldtocht van IsraŽl tegen Arafat en zijn aanhangers in 1982 ging de grens op slot. IsraŽl bezette tot juni 2000 een strook grond van zuid-Libanon als veiligheidszone. Echter de plek genaamd 'The Good Fence" [het goede hek] bleef bereikbaar voor toeristen. Favoriete plek om te fotograferen was de plek met de twee metalen vlaggen. De Libanese ceder en de IsraŽlische Magen David.

Kibboets.

Ginnosar is een bekende kibboets. Niet alleen landbouw en fruit dat in de winter naar de Europese markt komt, maar bijvoorbeeld ook uurwerken komen er vandaan. Het is de kibboets van de helaas te vroeg overleden oud generaal , minister van buitenlandse zaken en mede oprichter van de Palmach, Yigal Allon. Nabij de kibboets, aan het Meer, staat een pompstation dat water pompt naar het diepe zuiden. Tijdens een zeer droge periode zakte het waterpeil van de Kinneret zo laag, dat een boot uit de vroege tijd bloot kwam te liggen. Volgens onderzoek dateert de boot uit iets voor of na het begin van onze jaartelling. De boot is nagemaakt en een zeer gewild uitstapje voor toeristen. Op de kibboets is een guesthouse. Dat tref je ook aan op de religieuze kibboets Lavi, westelijk van Tiberias. Een oase van rust.

Terug >> Landschappen of >> Index